धन्य धन्य हे गोकुळ, झाले उद्धरणासी मूळ ॥धृ॥
धन्य यशोदा सुंदरी, परब्रह्मा नंदाघरी ।
अवघे तारियले गोकुळ ॥१॥
आडवा घेऊनिया यशोदा, पान्हा पाजी परमानंदा ।
घेई अमृताची चूळ ॥२॥
जांभई देता तो श्रीहरी, त्रिभुवन दाविले उदरी ।
झाली यशोदा व्याकुळ ॥३॥
पालखा निजविला श्रीहरी, जडित चांदवा कुसरी ।
परियंदतसे मंजूक ॥४॥
केशव म्हणे गवळ्या घरी, रांगत खेळे तो श्रीहरी ।
पायी घागरिया खुळखुळ ॥५॥