उठ रे उठ बाप्पा करी कृपा । निजानंद स्वरूपा ।।धृ।।
उठोनी स्वामी प्राप्तःकाळी । जटाजूट हे मुगुट झळाली ।
जीव पडले अनाथमेळी । कृपादृष्टीने तू सांभाळी । सखया निजरूपा २ ।।१।।
अविनाशी तू परात्पर । अलक्ष लक्ष न कळे पार ।
मायेपरता अगोचर । ऐसे बोलती सिध्दांतसार । तटस्थ जाहले अरूपा २ ।।२।।
चहुयुगी तू स्वामीराया । राज्य करिसी प्रतापी सखया ।
जळचर जडजीव वंदिती पाया । अनाथनाथा करावी दया ।
येऊ दे तुजला अनुकंपा २ ।।३।।
नाम तुझे हे अनार्जित । नाही अर्जिले मी किंचित ।
दास केशव शरणांगत । पूर्ण करावा माझा हेत ।
तन मन धन अपर्ण तुज बाप्पा २ ।।४।।