स्थान

एक दिवशी सर्वज्ञ श्रीचक्रधरप्रभू अनेकैएच्या लेण्याकडे विहरणासाठी आले. दक्षिणाभिमुख लिंगाच्या लेण्यात एक अज्ञात महात्मा बसले होते. सर्वज्ञांनी लेण्याच्या दोन्ही दारसंका धरून त्यांना विचारले. "महात्मा: आपण येथे असिजे?" तेही म्हणाले "असो सुखे संतोषे" "ए नगरीची भिक्षा कीजे?" "कीजे सुखेसंतोषे:" "एथ जेविजे?" "जेवूं सुखेसंतोषे:" "एथ निद्रा करा?" "करूं सुखेसंतोषे" यावरून सर्वज्ञांनी त्यांचे संतोष असे नाव ठेवले आणि त्यांना सर्वज्ञांच्यापासून स्थिती झाली. तेव्हापासून ते सर्वज्ञांच्या साहित्यातच राहू लागले. (पू.ली. २०५, वे.स्था.पो.वि.स्था.पो.क्र.८९२)