स्थान

एक दिवशी भक्तजन मातीकाम करीत होते. तेव्हा भटोबासांचे पोट दुखू लागले. ते लिंबाच्या झाडाखाली जाऊन झोपले. त्यामुळे मातीकाम थांबले. सर्वज्ञ गुंफेबाहेर आले. त्यांनी विचारले, 'मातीकाम का थांबले?' भक्तजन म्हणाले, 'नागदेवाचे पोट दुखत आहे.' मग सर्वज्ञ येथे आले व भटोबासांना म्हणाले, 'मातीकाम का थांबले?' भटोबास म्हणाले, 'माझे पोट दुखत आहे.' सर्वज्ञ म्हणाले, 'तू काम नाही केलेस तर हे इतर कुणीच करणार नाहीत.' भटोबास म्हणाले, 'माझे पोट दुखण्याचे थांबवा, मग मी काम करेन. सर्वज्ञ म्हणाले, 'आम्ही तुझे पोट दुखविण्याचे थांबवितो; पण तू किती दगड वाहशील?' भटोबास थोडे म्हणत. सर्वज्ञ अधिक म्हणत. शेवटी २२ दगड वाहण्याचे ठरले. मग भटोबासांनी दगड वाहण्यास सुरुवात केली. दगड वाहता वाहता पोट दुखण्याचे थांबले. (उ. ली. ८९, स्था. पो.)