स्थान

भाइदेव बालवयाचे होते. ते रात्री बाइसांच्या पुढे झोपायचे. त्यांना रात्री लघवीला लागली की ते सर्वज्ञांना म्हणत, 'मुनिदेव हो, मुतू' बाइसा म्हणायच्या, 'बटीका उठ, मी तुला बाहेर घेऊन जाते.' परंतु ते उठत नसत. गप्प राहत. मग सर्वज्ञ भाइदेवांना देवळाच्या दरवाजात घेऊन येत. ते सर्वज्ञांचे दोन्ही श्रीकर धरून उभे राहूनच लघवी करीत. त्यामुळे सर्वज्ञांचे श्रीचरण शितोडले जात. नंतर बाइसा सर्वज्ञांचे श्रीचरण प्रक्षाळण करीत. (पू. ली. ३७२ख. प्रत, वि. स्था.पो.क्र. १६२५)